ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΔΑΣΚΑΛΟΣ!
- Να πιστεύουν πως τα ξέρεις όλα και κατέχεις τη γνώση του κόσμου.
-
Να σε ρωτάνε "Μα πώς τα ξέρετε όλα αυτά, κύριε;"
-
Να σου λένε πως ξέρεις τόσο καλά τους υπολογιστές που ούτε ο...Μπιλ Γκέιτς δεν συγκρίνεται μαζί σου.
-
Να σου κάνουν κριτική για τα γένια και πως είσαι ομορφότερος όταν τα κόβεις.
-
Να σου προτείνουν τον σκελετό γυαλιών που σου ταιριάζει περισσότερο.
-
Φυσικά να είσαι ο πιο δυνατός, όταν σηκώνεις ένα θρανίο (ίσως μετά τον μπαμπά τους).
-
Να στρέφονται σ' εσένα όταν ένας συμμαθητής τους τους αδικεί και να είναι σίγουρα πως αποδίδεις θεϊκή δικαιοσύνη.
-
Να έχεις να λύσεις το μεγαλύτερο πρόβλημά τους: Ποιος κυνηγά στο διάλειμμα...
-
Να θέλουν να γίνουν δάσκαλοι και δασκάλες και να καταλαβαίνεις πως
οφείλεται σ΄εσένα και μετά από λίγα χρόνια θα το έχουν ξεχάσει...
-
Να σηκώνεις λίγο τη φωνή σου κι αμέσως να μετανιώνεις γιατί τα απέναντι ματάκια βούρκωσαν...
-
Να τα κάνεις να γελούν και να ξεχνάς όλους τους λογαριασμούς που σε περιμένουν έξω από την πόρτα...
-
Να σε ρωτάνε "Θα μας πάρετε και του χρόνου;" κι ας έχουν περάσει μόλις 2 μήνες που τα πήρες.
-
Να σου λένε "Η μαμά λέει πως είμαστε τυχεροί που μας πήρατε!"
-
Να σε φωνάζουν "μαμά", "μπαμπά" κι εσύ να γελάς γιατί ξέρεις πως δεν είναι από συνήθεια αλλά μάλλον από αγάπη.
-
Να τους λες κάθε πρωί "Bonjour" και να σου απαντάνε το ίδιο χωρίς να ξέρουν τι σημαίνει ακριβώς αλλά "Αφού το λέει ο κύριος..."
-
Να μπαίνεις μετά από κάθε διάλειμμα και να σε χαιρετούν ξανά και ξανά σαν να σε βλέπουν πρώτη φορά.
-
Να παραφυλάνε κάθε πρωί πίσω από την πόρτα, εσύ να κάνεις πως δεν ξέρεις
τίποτα και να πετάγονται μπροστά σου για να σε τρομάξουν.
-
Να σ' αγκαλιάζουν κάθε μεσημέρι με τη σειρά κι ας είναι φορτωμένα με
τσάντες τόνων που σε κάνουν να αναρωτιέσαι πώς τις σηκώνουν.
-
Να έρχονται μετά από χρόνια και να σου μιλούν με εκτίμηση και σεβασμό.
-
Να βλέπεις κάθε πρωί τον ορισμό του αγνού, του άδολου, του ανιδιοτελούς γιατί ακόμη η κοινωνία δεν πρόλαβε να τα εκπαιδεύσει.
-
Κι έχω κι άλλα ατελείωτα...
Ώσπου στο τέλος την ψωνίζεις και δεν μπορεί να κάνεις χωριό με κανέναν (ενήλικο) άνθρωπο...
ΑπάντησηΔιαγραφήΑν οι (ενήλικοι) άνθρωποι, νοούνται όπως η αφεντιά σου, έπεσες διάνα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΧμμ....δεν ξέρω, έχω ενστάσεις! ;)
ΑπάντησηΔιαγραφήΤετραδιάκι, πες στην καινούργια φίλη μας πως είμαι παιδί από σπίτι κι άνθρωπος της Εκκλησίας!
ΑπάντησηΔιαγραφήΩχ!Επικίνδυνος συνδυασμός!
Διαγραφήόντως... ό,τι χειρότερο!
ΔιαγραφήΌ,τι και να πεις, λοιπόν, στα λόγια μου έρχεσαι...
Διαγραφή