Πέμπτη, 18 Ιουλίου 2013

"ΑΣΗΜΑΝΤΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ"

ΕΙΝΑΙ ΔΥΟ ΑΝΘΡΩΠΟΙ· ο ένας με μαχαίρι, ο άλλος άοπλος.
Αυτός με το μαχαίρι λέει στον άλλο: “Θα σε σκοτώσω”.
“Μα γιατί”, ρωτά ο άοπλος, “τι σου΄χω κάνει; Πρώτη φορά βλεπόμαστε. Ούτε σε ξέρω, ούτε με ξέρεις”.
“Γι΄αυτό ακριβώς θα σε σκοτώσω. Αν γνωριζόμασταν μπορεί να σ΄αγαπούσα”, λέει αυτός με το μαχαίρι.
“ Ή και να με μισούσες”, λέει ο άοπλος, “να με μισούσες τόσο που με χαρά μεγάλη θα με σκότωνες. Γιατί να στερηθείς μια τέτοια απόλαυση; Έλα να γνωριστούμε”.
“Κι αν σ΄αγαπήσω”, επιμένει ο οπλισμένος, “αν σ΄αγαπήσω, τι θα κάνει ετούτο το μαχαίρι;”
“Ω μη φοβάσαι”, λέει ο άοπλος, “σκοτώνει ακόμη κι η αγάπη. Και τότε είναι πιο μεγάλη η απόλαυση”.

Αργύρης Χιόνης
 
 

Παρασκευή, 12 Ιουλίου 2013

"ΑΝΑΤΡΟΦΗ"



Λείπω
Λείπεις
Λύπη


Οικόσιτο ρήμα.
Το είχε δέσει η μάνα
μ’ ένα λουρί από το πόδι μου
για να μου κάνει συντροφιά όταν εκείνη
λύπη.
Ξέρω καλά τους χρόνους του και τις συνήθειές του.
Καμιά φορά,
στο τρίτο πρόσωπο βγάζει τη μάσκα
και απλώνεται
με ήττα.

(Εκτός κι αν κάτι
δεν έμαθα καλά.
Από παιδί.)


               Αντιγόνη Βουτσινά





Κυριακή, 7 Ιουλίου 2013