Τρίτη, 13 Μαρτίου 2012

ΟΣΟ ΖΩ, ΕΛΠΙΖΩ (;)


"Η ελπίδα είναι το έσχατο κακό(...).Όταν άνοιξε το κουτί της Πανδώρας και τα κακά που είχε κλείσει εκεί ο Δίας ξέφυγαν στον κόσμο των ανθρώπων, έμεινε μόνο, χωρίς να το ξέρει κανείς, ένα έσχατο κακό: η ελπίδα. Από τότε ο άνθρωπος κάνει το λάθος και θεωρεί το κουτί και το περιεχόμενό του, την ελπίδα, σαν τυχερό σεντούκι. Ξεχνάμε όμως την επιθυμία του Δία ο άνθρωπος να συνεχίσει να βασανίζεται.Η ελπίδα είναι το χειρότερο κακό γιατί παρατείνει το βάσανο."

Ίρβιν Γιάλομ, Όταν έκλαψε ο Νίτσε






Η μικρή Ελπίδα πού 'ρθε από τα ξένα
γέλασε και μού 'πε σ' αγαπώ
μα δε βρήκα λόγια, λόγια ταιριασμένα
ένα τραγουδάκι να της πω

Τσίκι τσίκι τζέλα, τσίκι τσίκι μπομ


Η μικρή Ελπίδα έφυγε στα ξένα

κίνησε να πάει για το Βοριά
αχ μωρέ Ελπίδα ανείμενε κι εμένα
να σου πω μαζί με ένα γεια

Τσίκι τσίκι τζέλα, τσίκι τσίκι μπομ


Άνυδρο το χώμα μέσα στην καρδιά μου

κι η Ελπίδα βρόχινο νερό
τραγουδώ και κλαίω μες στη μοναξιά μου
γιά να ξεγελάσω τον καιρό

Τσίκι τσίκι τζέλα, τσίκι τσίκι μπομ


Σαν ξαναγυρίσεις πετροχελιδόνι

άδικα μην ψάξεις να με δεις
ίσως νά 'χω λιώσει, σαν το πρώτο χιόνι
μα σ' ένα τραγούδι θα με βρεις

Τσίκι τσίκι τζέλα, τσίκι τσίκι μπομ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Όχι προσβλητικό περιεχόμενο