Τρίτη 10 Δεκεμβρίου 2013

ΘΥΜΗΣΕΣ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ


"Χρειάζομαι μια σοφίτα!" είπα σχεδόν φωναχτά και αμέσως το πήρα πίσω, μια που δεν έχω ούτε σπίτι. Μένω σ’ ένα τριάρι στο κέντρο της πόλης , με αρκετή φασαρία, μέτρια υγρασία και καθόλου ανοικτό χώρο ή θέα.
Σήμερα έβρεχε και δεν μετρούσα τις στάλες  ούτε παρακολουθούσα τα φύλλα που χόρευαν στο φύσημα του αέρα . Ακούγεται μια δυνατή βροντή . Τα τζάμια παίζουν τρίζοντας σαν να γίνεται σεισμός…......

…..Όταν βροντάει δυνατά να λες : «Άγια Αγάθη βόηθα» λέει σοβαρά ο παππούς και αμέσως το κάνει πράξη κάνοντας το σταυρό του . Η γιαγιά όρθια σχεδόν στη μέση του χαμόσπιτου. Μάλλον είναι γεμάτη αγωνία, μα εμείς τα μικρά νομίζουμε πως φοβάται τις βροντές. Η αγωνία όμως ήταν για τους γονείς μου που έλειπαν σε κάποιο χωράφι πολύ μακριά. Σε μια γωνιά καίει κάτι που μοιάζει με τζάκι. Δεν ζεσταίνει το χώρο, μα καθρεφτίζει τη ζεστασιά της ψυχής μας . Κάπου μες στη μέση, ένα τραπέζι που  γίνεται συχνά πυκνά παιχνίδι μας.Τα πόδια του είναι σπασμένα και στερεωμένα με πρόκες που καμιά φορά τρυπάνε τα γυμνά μας γόνατα πάνω στο παιχνίδι.
 "Γιαγιά πεινάω" λέει ξαφνικά ο αδερφός μου. Σαν να ξύπνησε από λήθαργο και με αρκετή αμηχανία κοίταξε γύρω της, στράφηκε προς το ερμάρι του τοίχου και είπε: "περιμένετε λίγο πάω εδώ δίπλα στη Γιούλια να πάρω δανεικό λίγο ψωμί και αύριο που θα ζυμώσουμε με τη μάνα σας, της το δίνουμε". Κι έφυγε με μιας μες στη βροχή λες και δε συνέβαινε τίποτα κι εμείς μείναμε μαζεμένα σε μια γωνιά γιατί τον παππού τον φοβόμαστε.
        Κόντευε σούρουπο, η ώρα δηλαδή που οι γονείς μας θα έρχονταν από τις δουλειές του χωραφιού, να κάνουν και τις δουλειές του σπιτιού, προπάντων το πότισμα και το τάισμα  των ζώων και ότι άλλο, μέχρι να έρθει και η δική μας σειρά να μας πάνε για ύπνο.
Δίπλα στη στέρνα η μάνα μου πότιζε το άλογο όταν ακούστηκε ο εκκωφαντικός κρότος του κεραυνού που έπεσε. Η αυλή  γέμισε από μια λάμψη,  το άλογο τινάχτηκε, ο παππούς αλαφιάστηκε και η μάνα μου βρέθηκε ξαπλωμένη κάτω, μέσα στα νερά. Αρχίσαμε να φωνάζουμε.  Ήταν που φοβηθήκαμε τον ασυνήθιστα μεγάλο κρότο, μα πιο πολύ πιστεύω ήταν που βλέπαμε τη  μητέρα ξαπλωμένη. Η ίδια μας δήλωσε αργότερα πως την μετακίνησε λίγο το άλογο καθώς προσγειωνόταν  και έτσι επέζησε ,αλλιώς ήταν σίγουρη πως ο κεραυνός θα την είχε σκοτώσει. Αυτό ήταν το θέμα των συζητήσεών μας για πολλές μέρες και κάθε μία από αυτές είχε κάτι καινούργιο να μας αποκαλύψει.

Στο τέλος βρήκαμε  το σημείο που είχε πέσει ο κεραυνός και άρχισε η εξερεύνησή του. Ήτανε μια  λακκούβα  με βάθος όσο το ύψος μας με μαυρισμένες πέτρες γύρω της και κατεβαίναμε μέσα ψάχνοντας για το εύρημα. Όπου έπεφτε αστροπελέκι, έλεγε η παράδοση, βρίσκονταν πέτρες με θαυματουργές ιδιότητες, που έκαναν να σταματάει η αιμορραγία ή να επανέρχεται το γάλα στην περίπτωση που χανότανε σε μια λεχώνα. Ήτανε πεποίθηση πως συνέβαινε αυτό και μάλιστα είχαμε στο σπίτι πέτρες και για τις δυο αυτές περιπτώσεις. Οι μεγάλοι τις προσέχανε σαν τα μάτια τους μη τυχόν και τις χάσουμε εμείς τα παιδιά μια που πολύ μας άρεσε να τις επεξεργαζόμαστε και να ακούμε την ιστορία τους.   


Ιωνάθαν   
                                                                                                

Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2013

ΤΟ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΟ

Το πιο δύσκολο, που λες, δεν είναι να έρθει ο άλλος στη θέση σου,
-αυτό κοντεύει βρισιά πια.
Είναι να μπει στον κόπο να γυρίσει να σε κοιτάξει.
Γι' αυτό, το κάνει μόνο μες στην τύφλα, στον έρωτα. Εγγυημένα πράματα.
Πάντα έτσι ήταν. Για να κρατιέται αμείωτη η οδύνη πάνω στη γη.

Ας μη γεννιόσουνα εδώ. Ή ερωτέψου.



Δευτέρα 25 Νοεμβρίου 2013

ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΠΝΙΓΗΚΕ Η ΠΑΙΔΕΙΑ....

"Το πρόβλημά μας στο να κατανοήσουμε την υποχρεωτική εκπαίδευση προέρχεται από ένα ενοχλητικό γεγονός: ότι το κακό που κάνει, από την ανθρώπινη σκοπιά, είναι σωστό από την σκοπιά του συστήματος".
                                                                                     
Τζον  Τέιλορ Γκάτο


Τετάρτη 20 Νοεμβρίου 2013

ΤΑ 7 ΛΑΘΗ

Ο Γκάντι είχε μελετήσει βαθιά το πρόβλημα της βίας και λίγο πριν την δολοφονία του έδωσε μία λίστα στον εγγονό του, η οποία περιείχε τα 7 λάθη του κόσμου.

1. Πλούτος χωρίς δουλειά


2. Ηδονή χωρίς συνείδηση


3. Γνώση χωρίς χαρακτήρα


4. Εμπόριο χωρίς ηθική


5. Επιστήμη χωρίς ανθρωπιά


6. Λατρεία χωρίς θυσία


7. Πολιτική χωρίς αρχές



Ο εγγονός του αργότερα πρόσθεσε ένα ακόμη:

8. Δικαιώματα χωρίς υποχρεώσεις.



                                                                                                                                                     Πηγή


Κυριακή 3 Νοεμβρίου 2013

ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ


 Η Απαγορευμένη Εκπαίδευση (La Educacion Prohibida) είναι ένα ανεξάρτητο ντοκιμαντέρ που κυκλοφόρησε το 2012. Περιγράφει ποικίλες εναλλακτικές πρακτικές εκπαίδευσης και αντισυμβατικά σχολεία στη Λατινική Αμερική και την Ισπανία, και περιλαμβάνει εκπαιδευτικές προσεγγίσεις όπως η λαϊκή επιμόρφωση, το σύστημα Μοντεσσόρι, η προοδευτική εκπαίδευση, η εκπαίδευση Βάλντορφ, η κατ οίκον διδασκαλία.
 

Το ντοκιμαντέρ χωρίζεται σε 10 θεματικά επεισόδια, που το καθένα παρουσιάζει μια διαφορετική πτυχή της εκπαίδευσης στο πλαίσιο του σχολείου και έξω από αυτό. Τα θέματα περιλαμβάνουν την ιστορία του σχολικού συστήματος, την εξουσία και δύναμη στα σχολεία, την αξιολόγηση και το διαχωρισμό των μαθητών, την κοινωνική λειτουργία των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, καθώς και το ρόλο των εκπαιδευτικών και των οικογενειών.









Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2013

♥ ♥ ♥



Υπάρχουν μερικοί που βλέπουν καρδιές παντού...
(Λιωμένο κερί στο χρώμα της αγάπης και του πάθους.)




Παρασκευή 25 Οκτωβρίου 2013

ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΜΕΛΩΔΙΑ (2)

Διαβάζοντας μια εφημερίδα ο Βραζιλιάνος σκηνοθέτης και μουσικός Jarbas Agnelli, παρατήρησε μια φωτογραφία με πουλιά πάνω σε ηλεκτρικά σύρματα, που του θύμισε μουσική παρτιτούρα. Έκοψε τη φωτογραφία και προσπάθησε να συνθέσει μουσική χρησιμοποιώντας σαν παρτιτούρα τις ακριβείς θέσεις των πουλιών στα σύρματα. Το έκανε απλά από περιέργεια.
Έπειτα έστειλε τη σύνθεσή του στο φωτογράφο, αυτός την προώθησε στην εφημερίδα του και σε λίγο καιρό μια παρόρμηση της στιγμής μετατράπηκε σε μια όμορφη ιστορία που έκανε το γύρω του κόσμου.
Απολαύστε το αποτέλεσμα στο video που ακολουθεί.

                                                               http://vimeo.com/6428069





(Ως συνέχεια παλαιότερης ανάρτησης)

Κυριακή 20 Οκτωβρίου 2013

ΑΝΑΓΝΩΣΗ

"Πιστεύω ότι η ανάγνωση είναι κατά βάση το γόνιμο θαύμα μιας επικοινωνίας εν μέσω μοναξιάς." 
Μ. Προυστ


Δευτέρα 14 Οκτωβρίου 2013

ΒΗΜΑΤΑ ΚΡΟΥΣΗΣ



Είναι φορές που λυγίζεις,που όσα έχεις να αντιμετωπίσεις σε νικούν (είναι βαριά για τους δικούς σου ώμους ), που σκύβεις το κεφάλι για να μην αντικρίσουν το θλιμμένο σου πρόσωπο...

Είναι  φορές που σε ρωτάνε "τι κάνεις;" και τότε λες το μεγαλύτερο και πιο συχνό σου ψέμα: "Καλά είμαι." 

Έρχονται όμως και φορές που αναδύεται εντός σου μια ξαφνική ανάταση, αναγεννάσαι πλήρως από το τίποτα.Λειτουργείς αντίστροφα και διεκδικείς τα θέλω σου..αντιδράς..κάνεις τα πρώτα σου βήματα. Στην αρχή στρεκλώντας, μα ολοένα και πιο σταθερά...είναι τα βήματα που μέλλουν να γίνουν βήματα κρούσης. Κρούσης με το κατεστημένο και το αδύνατο.Γιατί μόνο έτσι μπορούμε να αλλάξουμε τον ρου της ζωής μας και -γιατί όχι;- της ιστορίας.


Όσο ζω, ελπίζω •μα δε φτάνει.
Όσο ζω, προσμένω• μα δε φτάνει.
Όσο ζω, θα χτυπώ.
Θα χτυπώ δυνατά για να μ' ακούσουν.
Σαν ραβδί σε δέρμα τυμπάνου.
Σαν βήμα στο δέρμα της γης.
Σαν ρυθμός σε σύνθημα.

Τα βήματά μας κρούουν δοκιμάζοντας τον κόσμο.
Αν είναι γερός, θα βαστάξει.
Αν είναι ετοιμόρροπος, θα πέσει
και θα παρασύρει
αυτούς που τον ροκανίζουν.

Χτυπήστε κι εσείς!
Δώστε το δικό σας έναυσμα.
Κάντε την ελπίδα, πράξη,
το όνειρο, αποτέλεσμα,
τα βήματά σας, βήματα κρούσης,
τη ζωή σας, λεύτερη.
Αυτό είναι ο χορός : ανταρσία!
Βγάζει μονάχα μια κραυγή:
”τούτα τα κορμιά που πάλλονται, να τα φοβάστε!
”

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΓΙΑΚΗΣ

[Ένα ποίημα που συμπολιάστηκε με την ομότιτλη χορογραφία του Γιώργου Μαγιάκη, στελέχους του Χορευτικού Τμήματος Π.Ο. Δήμου Πατρέων. Μιας χορογραφίας που συνετέθη από τον συνδυασμό ήχων κρουστών οργάνων με βήματα παραδοσιακών χορών, διασκευασμένα υπό μια σύγχρονη οπτική γωνία συνταιριάζοντας έτσι το  κινησιολογικό μοτίβο των ελληνικών παραδοσιακών χορών στις ανάγκες και τα βιώματα του σύγχρονου λαϊκού ανθρώπου.]


Τρίτη 8 Οκτωβρίου 2013

ΤΑ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΤΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ

"...τόσα φθινόπωρα και δε γνωρίσαμε ακόμα την ψυχή μας..."
                                                                                    Τ. Λειβαδίτης


Σάββατο 5 Οκτωβρίου 2013

ΜΑΧΗΤΗΣ


Για το μόνο λόγο που θα σκύψω είναι για να ξεθάψω όσα κρυμμένα τιμαλφή πρέπει να σώσω.
Και θα το κάνω!

Θα σκάψω με το σουγιά.

Κι άμα χαλάσει ο σουγιάς, με το πιρούνι.

Και όταν θα στραβώσει το πιρούνι, με τα νύχια μου!

Και όταν ματώσουν τα δάχτυλα, θα το κάνω με τους αγκώνες!

Θα σκάβω, θα σκάβω έως ότου σκιστεί η σάρκα μου.

Τουλάχιστον θα έχω φτάσει στη μέση και θα μπορέσω να συνεχίσω να σκάβω με τα πόδια μέχρι να κοπούν τα γόνατά μου.

Έχω πάρει μιαν απόφαση!

Σε όσα εμπόδια και αν βρεθώ, σε όσες ρίζες κι αν σκοντάψω,
σε όσες πέτρες και αν χτυπήσω, έχω πάρει μιαν ΑΠΟΦΑΣΗ! 


 Πρέπει μονάχος να σηκώσω την άνοιξη. 

Γ. Μαγιάκης 



Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου 2013

ΜΗ ΧΑΝΕΣΑΙ...

"Μην περπατάς μπροστά μου, μπορεί να μην σε ακολουθήσω.. Μην περπατάς πίσω μου μπορεί να μην σε οδηγήσω.. Απλώς, περπάτα δίπλα μου και γίνε φίλος μου." 
Αlbert Camus


Πέμπτη 18 Ιουλίου 2013

"ΑΣΗΜΑΝΤΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ"

ΕΙΝΑΙ ΔΥΟ ΑΝΘΡΩΠΟΙ· ο ένας με μαχαίρι, ο άλλος άοπλος.
Αυτός με το μαχαίρι λέει στον άλλο: “Θα σε σκοτώσω”.
“Μα γιατί”, ρωτά ο άοπλος, “τι σου΄χω κάνει; Πρώτη φορά βλεπόμαστε. Ούτε σε ξέρω, ούτε με ξέρεις”.
“Γι΄αυτό ακριβώς θα σε σκοτώσω. Αν γνωριζόμασταν μπορεί να σ΄αγαπούσα”, λέει αυτός με το μαχαίρι.
“ Ή και να με μισούσες”, λέει ο άοπλος, “να με μισούσες τόσο που με χαρά μεγάλη θα με σκότωνες. Γιατί να στερηθείς μια τέτοια απόλαυση; Έλα να γνωριστούμε”.
“Κι αν σ΄αγαπήσω”, επιμένει ο οπλισμένος, “αν σ΄αγαπήσω, τι θα κάνει ετούτο το μαχαίρι;”
“Ω μη φοβάσαι”, λέει ο άοπλος, “σκοτώνει ακόμη κι η αγάπη. Και τότε είναι πιο μεγάλη η απόλαυση”.

Αργύρης Χιόνης
 
 

Παρασκευή 12 Ιουλίου 2013

"ΑΝΑΤΡΟΦΗ"



Λείπω
Λείπεις
Λύπη


Οικόσιτο ρήμα.
Το είχε δέσει η μάνα
μ’ ένα λουρί από το πόδι μου
για να μου κάνει συντροφιά όταν εκείνη
λύπη.
Ξέρω καλά τους χρόνους του και τις συνήθειές του.
Καμιά φορά,
στο τρίτο πρόσωπο βγάζει τη μάσκα
και απλώνεται
με ήττα.

(Εκτός κι αν κάτι
δεν έμαθα καλά.
Από παιδί.)


               Αντιγόνη Βουτσινά





Κυριακή 7 Ιουλίου 2013

"ΧΩΡΙΣ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΘΑ ΄ΤΑΝ Η ΖΩΗ ΕΝΑ ΛΑΘΟΣ"...

...είπε ο Φ. Νίτσε χαρακτηρίζοντας, έτσι, τη μουσική ως την ανώτερη έκφραση της ζωής.


 
 
 

Από αυτά που ηρεμούν την ψυχή...


Πέμπτη 20 Ιουνίου 2013

ΘΑ ΦΑΝΕΙ ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑ (;)

Καλή παράσταση ή σημαντική ομιλία θεωρείται αυτή μετά την οποία το ακροατήριο ξεσπά σε ενθουσιώδες και συνεχές χειροκρότημα.
Όμως, όπως αποκαλύπτει νέα σουηδική έρευνα το "αν θα μας αντέξει το σκοινί" δεν "θα φανεί στο χειροκρότημα",  κι αυτό γιατί το χειροκρότημα κολλάει, είναι μεταδοτικό.
Σε ένα πλήθος, ο ένας επηρεάζεται πολύ από τον άλλο και χειροκροτεί μηχανικά, υποστηρίζουν οι επιστήμονες.
Κατά μέσο όρο, ο πρώτος αρχίζει να χειροκροτεί δύο δευτερόλεπτα μετά το τέλος μιας παράστασης ή ομιλίας, οι υπόλοιποι έχουν κάνει το ίδιο μέσα σε τρία δευτερόλεπτα, ενώ συνολικά το χειροκρότημα του καθενός διαρκεί συνήθως γύρω στα έξι δευτερόλεπτα. Το χειροκρότημα σταματά κυρίως με τον ίδιο μιμητικό τρόπο που ξεκίνησε: όταν κάποιος κάνει την αρχή και βαρεθεί να χτυπά τα χέρια του.
Έτσι, μπορεί κανείς να εξηγήσει και επιστημονικά τη διαχρονική σημασία των "κλακαδόρων" (π.χ. σε ένα καταπιεστικό καθεστώς), οι οποίοι εντέχνως κατευθύνουν και επιμηκύνουν τις χειροκροτητικές αντιδράσεις του πλήθους.
Οι ερευνητές του πανεπιστημίου της Ουψάλα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Journal of the Royal Society Interface" της Βασιλικής Εταιρίας επιστημών της Βρετανίας, διαπίστωσαν ότι το χειροκρότημα είναι ιδιαίτερα κολλητικό και οι επευφημίες του καθενός διαρκούν ανάλογα με το πώς συμπεριφέρονται οι υπόλοιποι γύρω του.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, χρειάζονται απλώς λίγοι άνθρωποι για να αρχίσουν να χειροκροτούν και να επευφημούν, προκειμένου η ίδια συμπεριφορά να εξαπλωθεί πολύ γρήγορα και στους υπόλοιπους. 
   Ακόμα, διαπιστώθηκε ότι οι άνθρωποι αρχίζουν ή όχι να χειροκροτούν περισσότερο με βάση αυτό που ακούν να έρχεται από το πλήθος, παρά με βάση αυτό που βλέπουν δίπλα τους. Με άλλα λόγια, δεν χρειάζεται να βλέπουν τους άλλους γύρω τους να χειροκροτούν, αρκεί που τους ακούν. Η μελέτη έδειξε ότι δεν έχει τόση σημασία αν χειροκροτά αυτός που κάθεται δίπλα σου, όσο αν στο χώρο διαχέεται γενικότερα ο θόρυβος από τα χειροκροτήματα και τις επιδοκιμασίες άλλων ανθρώπων. Όσο πιο δυνατός είναι ο θόρυβος, τόσο μεγαλύτερος είναι ο «πειρασμός» να χειροκροτήσει κανείς.



 

Πέμπτη 13 Ιουνίου 2013

ΣΥΝΘΗΜΑ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ

...γιατί οι ονειροπόλοι της μέρας είναι τυχεροί άνθρωποι. Μπορούν να ονειρεύονται με τα μάτια ανοιχτά.

Δευτέρα 10 Ιουνίου 2013

Have a...

 Από κάπου το ξεσήκωσε αυτή η πολυτάλαντη φίλη μου! Το αποτύπωσε στο μυαλό της και μετά στον καμβά. Μου το έστειλε σε ανύποπτο χρόνο και κατάφερε, όντως, ξαφνιάζοντάς με ευχάριστα,να με κάνει να έχω μια....lovely day!


 Την ευχαριστώ πολύ!


 (...."μη μιλάς άλλο γι αγάπη,  η αγάπη είναι παντού", οι στίχοι που αλωνίζουν στο μυαλό μου περιεργάζοντάς το... )






Δευτέρα 20 Μαΐου 2013

ΚΑΡΔΙΑ ΧΩΡΙΣ ΔΙΟΔΙΑ

 Είναι ελπιδοφόρο το γεγονός ότι εξακολουθούν να γράφονται υπέροχα τραγούδια. Σπάνια ίσως, αλλά έτσι αναδεικνύεται εντονότερα η αξία τους.
Καινούρια δισκογραφική δουλειά από τον Σταύρο Σιόλα με τίτλο "ΔΙΟΔΙΑ" κυκλοφόρησε τον τελευταίο μήνα.  Ξεχώρισε το ομώνυμο κομμάτι  καθιστώντας το ένα από τα αγαπημένα του δίσκου και από τα πρώτα που ακούστηκαν στο ραδιόφωνο.

 Η συμμετοχή της Φωτεινής Βελεσιώτου είναι καθοριστική. Προσδίδει κάτι το ιδιαίτερο και μυστηριακό, εκτοξεύοντας το ήδη ξεχωριστό ύφος του τραγουδιού.

 Οι υπέροχες χροιές των δυο ερμηνευτών και το αρμονικό "δέσιμο" μεταξύ τους παρασύρουν τον ακροατή σε ένα μελωδικό ταξίδι από καρδιάς, χωρίς στόμφο. Απλά και καθάρια!





Τώρα θα δεις τα χρώματα ν' αλλάζουνε
Και τα βουνά να σμίγουν ένα-ένα
Άγγελοι σαν θνητοί θα σ' αγκαλιάζουνε
Εχθροί θα σου μιλούν αγαπημένα

Τώρα θα πιω νερό απ' το ποτήρι σου
Δικά σου θά' ναι πια όσα δεν έχω
Θα σπρώξω ουρανό στο παραθύρι σου
Κι ό,τι δεν άντεχα θα το αντέχω

Τώρα θα πιάσω σπίτι στον παράδεισο
Τζάμπα οικόπεδο σε παραλία
Του έρωτα θα βάλω το πουκάμισο
Και θα νικήσω δίχως πανοπλία

Τώρα θα δεις μες της ψυχής τα υπόγεια
Τραπέζι με ψωμί, νερό και αλάτι
Τώρα που δεν υπάρχουνε διόδια
Που πέφτει σαν ζεστή βροχή η αγάπη

 Μουσική: Σταύρος Σιόλας
Στίχοι: Πόλυς Κυριακου


( Έτσι, για αλλαγή, θα ήταν εξαίσια μια νίκη χωρίς πανοπλία και μια καρδιά χωρίς διόδια ...)